Levende antenne
Toegegeven, ik voelde me wel een beetje cool de laatste tijd, zo rondzeulend met mijn antieke walkman, mijn cassetjes en mijn lading reservebatterijen. Door de witte iPod-oortjes die ik erop had aangesloten, had ik zelfs eens graag het gezicht gezien van de slechterik die me in het station van pakweg Bockstael van mijn mp3-speler had willen beroven, het witte draadje volgend tot in mijn tas om dan vervolgens de lelijke kanjer van een Philips te ontdekken in plaats van een micro-, nano- of ander ultracompact designerding. Nu ja, spijt dat het niet gebeurd is, heb ik niet hoor.
Maar ondanks de geruststellende gedachte dat die honderden cassettes na jaren onder het stof opnieuw dienst deden en de zekerheid dat alles wat passé is, ooit retro en dus hip wordt, bleek mijn zelfverklaarde coolness toch niet sterk genoeg om te vermijden dat ik het na enkele weken alweer zou opgeven.
Dat al die plastieken doosjes (ik moet dagelijks een kleine 3 uur pendelen gevuld krijgen) meer plaats innamen in mijn tas dan mijn krant, tot daar aan toe. Maar het gevoel van rond te lopen als een levende antenne gaf uiteindelijk de doorslag. Het is onvoorstelbaar hoe zo’n klein toestelletje elk gsm-signaal oppikt in de omgeving van 100 meter om dit (ongetwijfeld zeer interessant) elektromagnetisch fenomeen even later versterkt in je oor af te dreunen. Als je dan bedenkt dat er in een piekuurtrein gemakkelijk 10 sms’jes per minuut worden verstuurd, kan je je wel inbeelden dat de pret er snel af is.
Resultaat: ik ben sinds gisteren de fiere bezitter (of bruiklener beter) van een rode iPod nano. Heb er meteen een paar duizend nummers opgezet – ik mag niet denken aan het equivalent aan plastieken dozekes dat ik had moeten meezeulen – en er deze morgen alvast 100% storingsvrij van genoten op de trein. Dat ik ondertussen rechtop in de gang tussen een tiental andere mensen en de deur gepletterd werd, kon de pret niet bederven
Filed under: Brussel, Leuven, Muziek, trein | 1 Comment
Tags: antenne, Brussel, ipod, pendelen, walkman
Niet dat ik je op minder fraaie ideëen wil brengen of zo, maar die oude walkmans verraden ook of een winkelalarm ingeschakeld staat of niet.
Ben daar jàren geleden achtergekomen toen ik met oortjes in de oren en al een kledingzaak buitenwandelde en een vreemd gong-geluid hoorde. En nog eens toen ik een tweede winkel binnen- en buitenwandelde. Idem voor de bib.
Zou niet mogen mogen. Maar cool was het alleszins